Rezerwat szynszyli

Szynszyle i koszatniczki w regionach gdzie występowały dziko. Uważane były za szkodniki dlatego też były tępione przez miejscowych rolników. W latach 60-tych ubiegłego wieku Gatunek szynszyla małego (Chinchilla lanigera) uznawany był za wytępiony w środowisku naturalnym. Jednak w 1975 natrafiono na kilka wolno żyjących stad w zachodnim regionie Chile.

 

Chilijskie Ministerstwo Rolnictwa w 1983 roku podjęło decyzję o utworzeniu Narodowego Rezerwat Szynszyli. Znajduje się ona w region Coquimbo (odpowiednik Polskich województw) niedaleko miasta Illapel.

 

Rezerwat zajmuje powierzchnię 4229 ha, roślinność jest bardzo ograniczona ze względu na pustynny charakter terenu. Występują tu różnego rodzaju krzewy, kaktusy, i wiele gatunków lokalnej flory: Quillay, litr maitén, carbonillo, paloyegua, guayacán, colliguay, chagual.

 

Z powodu panujących wysokich temperatura zwierzęta można obserwować w określonych porach. Koszatniczki jako zwierzęta preferujące dzienny tryb życia wychodzą z nor między godziną 8 rano a 11 później chowają się do ciemnych i chłodnych norek by znów wyjść w godzinach popołudniowych.

 

Szynszyle najczęściej można spotkać w porze nocnej jednak ze względu na ich płochliwość obserwacja jest bardzo utrudniona.

Szacuje się że na terenie rezerwatu żyje około 8 tysięcy szynszyli i 7 tysięcy koszatniczek.

Ogony te w naturze zachowują się zupełnie inaczej nisz nasi udomowieni podopieczni.

 

Jak każdy hodowca wie w naszych domach te maleństwa uwielbiają się wspinać i szaleć w naturze jednak żyją w norkach oraz szczelinach skalnych a wspinają się tylko gdy nie mogą znaleźć pożywienia na ziemi.

 

Udostępnij na:

Możesz także chcieć ...